เพราะบางครั้ง…เรื่องราวของคนคนหนึ่ง ไม่ได้ทิ้งไว้เพียงความทรงจำ แต่ได้ทิ้ง “พลังใจ” ให้กับผู้คนที่ได้พบเจอ

เพราะบางครั้ง…เรื่องราวของคนคนหนึ่ง
ไม่ได้ทิ้งไว้เพียงความทรงจำ แต่ได้ทิ้ง “พลังใจ” ให้กับผู้คนที่ได้พบเจอ
เรื่องของ พี่หน่อง – คุณสุพจน์ ตั้งพาณิชย์ คือหนึ่งในเรื่องราวนั้น 🤍
ย้อนไปเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2568
ทีมพยาบาลของเยือนเย็นได้รับโทรศัพท์จากคุณโต เพื่อนของพี่หน่อง
เขาบอกว่า

พี่หน่องอยากให้คุณหมอและทีมพยาบาลของเยือนเย็นเข้าไปเยี่ยมที่บ้าน
เพื่อปรึกษาเรื่องการดูแลแบบ ประคับประคอง (Palliative Care)
จากอาการป่วยด้วยมะเร็งต่อมทอนซิลระยะลุกลาม
วันถัดมา ทีมพยาบาลติดต่อพี่หน่องผ่านไลน์
เพราะพี่หน่องเริ่มพูดลำบาก จากก้อนมะเร็งที่แพร่กระจายไปเบียดกล่องเสียง

เรานัดกันว่า
วันที่ 9 ตุลาคม คุณหมอจะเข้าไปเยี่ยมที่บ้าน
เมื่อคุณหมอได้พบพี่หน่อง
เรื่องราวการเดินทางของโรคก็ค่อย ๆ ถูกเล่าออกมา
พี่หน่องเคยรักษา Hodgkin Lymphoma หรือมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดฮอดช์กิน

ผ่านการทำคีโมถึง 8 รอบ
ต่อมาพบก้อนเนื้อที่คางข้างขวาอีกครั้ง
มีการตรวจชิ้นเนื้อหลายตำแหน่งเพื่อหาสาเหตุ
แต่ไม่พบต้นตอที่ชัดเจน
พี่หน่องจึงตัดสินใจ
หยุดการรักษา และเลือกติดตามอาการ
จนกระทั่งช่วงปลายเดือนเมษายน 2568

หลังจากติดโควิด
ก้อนเนื้อที่คอข้างขวา
ก็ปะทุขึ้นอย่างรวดเร็ว
ผลตรวจจากโรงพยาบาลราชวิถี
พบว่าเป็น มะเร็งต่อมทอนซิลระยะลุกลาม
ที่ไม่น่าจะรักษาให้หายขาดได้แล้ว
ทางเลือกที่เหลืออยู่
คือการรักษาแบบประคับประคอง
เพื่อให้ คุณภาพชีวิตดีที่สุด
บรรเทาอาการปวดด้วยมอร์ฟีนและยารักษาตามอาการ
แล้วให้พี่หน่องกลับมาพักที่บ้าน
พี่หน่องนั้น รับข่าวด้วยสีหน้าคล้ายเดิม ตามปกติเรียบเฉย

สิ่งที่พี่หน่องบอกกับทีมเยือนเย็น
เป็นประโยคสั้น ๆ ที่ชัดเจนมาก
“ตอนนี้ไม่คาดหวังการรักษา
เอาแค่สบายที่สุด
เวลาไม่ใช่ปัญหา”
พี่หน่องเป็นคนที่มีชีวิตหลากหลายบทบาท
เคยเป็นนักเทคนิคการแพทย์ เคยทำงานขายน้ำยาล้างไตนานถึง 19 ปี
ก่อนจะข้ามสายมาทำงานด้าน Business Development ในบริษัทก่อสร้าง
และปีนี้เอง…เป็นปีที่เขาเพิ่งเกษียณ
พี่หน่องเป็นคนมั่นใจในตัวเอง ชัดเจน
มีเพื่อนมาก
ชอบเที่ยว ดูหนังฟังเพลง (โดยเฉพาะหนังเบา ๆ สบายใจ)
เขาชอบกีฬา
ทั้งเล่นและดูการแข่งแบดมินตัน และแข่งเทนนิส
และอีกสิ่งที่อยู่กับเขาเสมอ
คือการทำบุญ การให้ทาน
รวมถึงการฝึก อานาปานสติ ตามลมหายใจ
เหมือนเขาเคยฝึก “การอยู่กับปัจจุบัน”
มาโดยตลอด

ในช่วงเวลาที่อาการเริ่มหนักขึ้น
พี่หน่องมีทั้ง
อาการปวด
กลืนลำบาก
กินอาหารแทบไม่ได้
ท้องผูก อ่อนเพลีย
หลายครั้ง
พี่หน่องจะส่งข้อความมาทางไลน์ด้วยตัวเอง
เล่าอาการให้ทีมฟังทีละอย่าง
คุณหมอและพยาบาลช่วยแนะนำ
การใช้ยาแก้ปวด
การจัดการท้องผูก
และวิธีช่วยให้กลืนอาหารได้ง่ายขึ้น
ทั้งหมดนี้
เพื่อให้พี่หน่อง สบายที่สุดที่บ้าน
เพราะพี่หน่องยืนยันเสมอว่า
“ไม่อยากไปโรงพยาบาล
ไม่ต้องการรับหัตถการใดๆ
อยากพักสบาย ๆ ที่บ้าน”

ช่วงเวลานั้น
มีพี่สาวคอยดูแลอยู่ใกล้ ๆ
การดูแลคนที่เรารัก
ไม่ใช่เรื่องง่าย
ในบ้านหลังหนึ่ง
มีทั้งความรัก
ความห่วงใย
ความเหนื่อย
และความกดดัน
บางครั้ง
อารมณ์เหล่านั้นก็เผลอสะท้อนออกมาใส่กัน

วันหนึ่ง
พี่หน่องโทรหาทีมพยาบาล
ขอให้คุณหมอเข้าไปเยี่ยมที่บ้านอีกครั้ง
ในวันนั้นที่คุณหมอและทีมพยาบาลเข้าไปเยี่ยม
สิ่งที่เกิดขึ้น
ไม่ใช่แค่การดูแลอาการทางกาย
แต่เป็นการดูแล หัวใจของคนในครอบครัว
พี่หน่องและพี่สาว
ได้มีโอกาสพูดคำที่สำคัญที่สุดต่อกัน
คำขอโทษ
และคำขอบคุณ

ก่อนทีมจะกลับ
พี่หน่องเรียกพยาบาลของเยือนเย็น
เข้าไปใกล้ ๆ
จับมือไว้แน่น
แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหมายว่า

“พี่ขอบคุณทีมพยาบาลและคุณหมอมาก
ที่ทำทุกสิ่งทุกอย่างให้พี่
ขอให้คุณหมอ ทีม และเยือนเย็น
มีความสุข ความเจริญ
ช่วยเหลือผู้คน
ด้วยหัวใจที่งดงามแบบนี้ตลอดไปนะ”

ในช่วงวาระท้ายของชีวิต
เมื่อพี่หน่องรู้ว่าเวลานั้นกำลังใกล้เข้ามา
พี่หน่องตัดสินใจ
โทรหา 1669
เพื่อให้พาไปโรงพยาบาล
ไม่ใช่เพราะอยากยื้อเวลา
แต่เพราะเขาไม่อยากให้พี่สาว
ต้องลำบากมากเกินไปกับการดูแล
และที่โรงพยาบาลนั้นเอง
พี่หน่องก็จากไป
ตามวิถีที่เขาเลือก
อย่างที่เคยบอกไว้เสมอว่า

“เอาที่สบายที่สุด
เวลาไม่ใช่ปัญหา”

ในฐานะทีมงานของเยือนเย็น
เราอยากบอกพี่หน่องว่า
คำพูดของพี่ในวันนั้น
ไม่ได้เป็นเพียงคำขอบคุณ
แต่มันคือ
พลังใจ
ความงดงาม
และความภาคภูมิใจ
ที่หล่อเลี้ยงหัวใจของทีมเรา
ให้เดินหน้าดูแลผู้คนต่อไป

ในนามเยือนเย็น ฯ ขอขอบคุณเรื่องราวและรูปภาพประทับใจจากพี่หน่อง สุพจน์และขอบคุณความไว้วางใจที่มอบให้คุณหมอและทีมพยาบาล
ขอให้พี่หน่องพักผ่อนอย่างสบายและเราสัญญาว่า
เยือนเย็นจะยังคงช่วยเหลือผู้คน
ด้วยหัวใจที่งดงาม
อย่างที่พี่เคยบอกไว้ตลอดไป 🤍

#เยือนเย็น
#เยือนเย็นวิสาหกิจเพื่อสังคม
#การดูแลประคับประคอง
#palliativecare
#AdvanceCarePlan
#ตายดีที่บ้าน
#อยู่สบายตายสงบ
#จากไปอย่างงดงาม
#ดูแลวาระท้าย