บางครั้ง… การดูแลที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่การ “ยื้อ” แต่คือการ “ยอมรับ”

บางครั้ง…
การดูแลที่ดีที่สุด
อาจไม่ใช่การ “ยื้อ”
แต่คือการ “ยอมรับ”

ลองนึกภาพปลายทางของชีวิต
วันที่ร่างกายอ่อนล้าเต็มที
หัวใจทำงานช้าลง
ลมหายใจแผ่วเบา
ธรรมชาติกำลังค่อย ๆ พาเราเดินกลับบ้าน

ถ้าทุกคนลองหลับตาแล้วจินตนาการว่าเรากำลังอายุ 80 ปี
วันหนึ่งร่างกายทรุดหนัก สลบไป
หากปล่อยให้ธรรมชาติทำงาน เราอาจจากไปอย่างสงบ ไม่ทรมาน
แต่ถ้าคนรอบตัวรีบนำส่งโรงพยาบาล ช่วยฟื้นทุกวิถีทาง
เราอาจจะกลับมา…ในร่างใหม่
ร่างของผู้ป่วยติดเตียง

และนี่คือความจริงที่ผู้สูงอายุจำนวนมาก “ไม่เคยเลือก”
และ “ไม่ค่อยมีโอกาสที้ได้เลือก” ในฐานะเจ้าของชีวิต

“ลูกหลานส่วนใหญ่พยายามจะฟื้นฟูหมด
ทั้งที่ผู้สูงอายุไม่ได้อยากอยู่แบบนั้น”
เสียงสะท้อนนี้มาจาก ศ.ดร.นพ.อิศรางค์ นุชประยูร
ที่ชวนเรากลับมาตั้งคำถามง่าย ๆ แต่ลึกมากว่า
ชีวิตช่วงสุดท้าย เราอยากให้เป็นอย่างไร

คำตอบอาจไม่เหมือนกัน
แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ
👉 ถ้าไม่บอกไว้ล่วงหน้า คนอื่นจะเป็นคนตัดสินใจแทนเรา

“ถ้าอยากให้เป็นไปตามความคิดเรา
ต้องวางแผนการดูแลล่วงหน้า
บอกไว้เลย…ถ้าสลบปุ๊บ อย่ายกไปไหนนะ”

นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของใครคนหนึ่ง
แต่คือ ความรับผิดชอบของทุกคนต่อตัวเอง

การวางแผนดูแลสุขภาพล่วงหน้า
ควรถูกผลักดันให้เป็น นโยบายระดับชาติ
เพื่อให้ทุกคนมีสิทธิระบุว่า
เมื่อเจ็บป่วยระยะสุดท้าย
เราอยากได้รับการดูแลแบบไหน

เพราะ “อยู่ดี” ไม่ควรจบลงด้วยความทุกข์
และ “ตายดี” ไม่ควรเป็นเรื่องที่ต้องลุ้นเอาด้วยโชคชะตา

🌿 เยือนเย็น 🌿
เชื่อว่าการดูแลหัวใจ…สำคัญพอ ๆ กับการดูแลร่างกาย
และการจากไปอย่างสงบ
คือศักดิ์ศรีสุดท้ายของความเป็นมนุษย์

วันนี้…
เราอาจยังไม่อายุ 80
แต่เราสามารถเริ่ม “เลือก” ได้ตั้งแต่ตอนนี้
เพื่อวันที่เสียงของเรายังถูกได้ยิน
แม้ในวันที่เราอาจพูดไม่ได้อีกแล้ว

#การดูแลประคับประคอง
#palliativecare
#เยือนเย็น
#เยือนเย็นวิสาหกิจเพื่อสังคม
#อยู่สบายตายสงบ
#ดูแลด้วยหัวใจ
#จากไปอย่างงดงาม
#ดูแลวาระท้าย
#dyinginplace
#peacefuldeath