การเดินทางของ “คุณพัด” - พิพัฒน์ เลิศกิตติสุข
ตอนที่ 3 : ใช้ชีวิตเต็มที่…แม้ร่างกายมีข้อจำกัด
เรื่องเล่าจากเยือนเย็น
การเดินทางของ “คุณพัด” – พิพัฒน์ เลิศกิตติสุข
ตอนที่ 3 : ใช้ชีวิตเต็มที่…แม้ร่างกายมีข้อจำกัด
“ถ้าเหลือเวลาอีกไม่มาก
คุณอยากใช้มันยังไง”
คำถามนี้
ไม่มีใครตอบแทนกันได้
แต่คุณพัด…เลือกตอบด้วยการ “ใช้ชีวิตต่อ”
หลังจากวันที่ใจเขา “เบาลง”
ในตอนที่แล้ว
จากอยู่ในโรงพยาบาล
กว่าสามสัปดาห์
ร่างกายไม่ได้ดีขึ้น
แต่ก็ไม่แย่ลงไปกว่านั้น
ความเจ็บปวดถูกควบคุมได้
ชีวิตเริ่มนิ่ง
แต่คำถามใหม่เกิดขึ้น
“จะใช้ชีวิตที่เหลือ…ที่ไหนดี”
คอนโดเดิม
ไม่เหมาะกับชีวิตที่ต้องมีคนดูแลตลอดเวลาอีกต่อไป
เพื่อน ๆ กัลยาณมิตร
ช่วยกันหาทางเลือกให้
ทั้งบ้าน
ทั้งศูนย์ดูแล
คุณพัดยังคงเป็นคนเดิม
คิดละเอียด
เลือกอย่างตั้งใจ
จนในที่สุด
ก็เลือก “บ้านเช่าหลังหนึ่ง”
แม้มันยังไม่เสร็จ
และต้องรออีกระยะ
เป็นบ้านที่กำลังรีโนเวท
เพื่อย้ายเข้าในเดือนหน้า
แต่เหมือนเขาได้เลือก
“ปลายทางของชีวิต” ไว้แล้ว
ระหว่างที่รอ…
มีใครบางคนถามขึ้นมาว่า
“ก่อนจะไป…เราอยากทำอะไรอีกไหม”
คำตอบของคุณพัด
ไม่ใช่เรื่องการรักษา
แต่คือ
“อยากออกไปข้างนอก”
คุณปิ๋วและเพื่อน ๆ กัลยาณมิตรที่รู้จักกันมากว่า 30 ปี
ตัดสินใจทันที
“งั้น…เราไปกัน”
เราเองก็พูดเพียงสั้น ๆ ว่า
“ไปเลย”
เพราะบางครั้ง
การดูแลที่ดีที่สุด
ไม่ใช่การกันความเสี่ยงทั้งหมดออกไป
แต่คือการ “ทำให้ชีวิตยังเป็นชีวิต”
ให้ความมั่นใจว่าจะเป็นเรื่องที่ดีต่อ
จิตวิญญาณของคุณพัดที่เป็นนักเดินทาง
และคุณพัดก็ไม่กลัวตายอยู่แล้ว
มีมินิคอนเสิร์ตเล็ก ๆ เกิดขึ้นในห้องผู้ป่วย 🎵
เสียงกีตาร์
เสียงเพลง
เสียงหัวเราะ
แทนที่เสียงเครื่องมือแพทย์
วันนั้น
ไม่มีใครรู้สึกว่าตัวเองอยู่โรงพยาบาล
มีแค่ “ช่วงเวลาที่มีความหมาย”
คุณพัดยิ้ม
แล้วพูดเบา ๆ ว่า
“เสาร์หน้า…มาเล่นกันอีกนะ”
ไม่มีใครตอบว่า
จะมีเสาร์หน้าจริงไหม
แต่ทุกคน “เลือกอยู่กับวันนี้”
ไม่นานหลังจากนั้น
คุณพัดได้ออกเดินทางอีกครั้ง
ไปที่สวนสามพราน
สถานที่ที่เขาเคยมีส่วนร่วมวางแผนไว้
เมื่อหลายสิบปีก่อน
การเดินทางครั้งนี้
ไม่ใช่แค่การไปเที่ยว
แต่มันคือการ “กลับไปเห็นคุณค่าของชีวิตตัวเอง”
เพื่อน ๆ มารวมตัวกัน
มีการจัดพิธีสงฆ์ เพื่อเป็นสิริมงคล
และชื่นชมผลงานที่เคยทำไว้
มีรอยยิ้ม
มีบทสนทนา
มีความทรงจำที่ถูกเล่าซ้ำ
คุณพัดได้เห็นว่า
สิ่งที่เขาเคยทำไว้
ยังคง “เติบโต” อยู่บนโลกใบนี้
และบางที…
นั่นอาจเพียงพอแล้ว
สองวันหลังจากนั้น
ร่างกายเริ่มเปลี่ยนไป
คุณพัดเริ่มเบลอ คุยไม่รู้เรื่อง
เขาหลับมากขึ้น
พูดน้อยลง
กินได้น้อยลง
อันเป็นอาการของตับวาย
เนื่องจากมะเร็งรบกวน
การทำงานของตับ
ร่างกายกำลังค่อย ๆ บอกว่า
“ถึงเวลาแล้ว”
เราแจ้งเพื่อนและครอบครัว
ให้มาพบกัน
ไม่มีความวุ่นวาย
ไม่มีการยื้อ
มีเพียง “การอยู่ด้วยกัน”
สองวันต่อมา
คุณพัดหลับ
และไม่ตื่นขึ้นมาอีก
เขาจากไปอย่างสงบ
ที่โรงพยายาลรวมใจรักษ์
ท่ามกลางผู้คนที่รักเขา
เหมือนการเดินทาง
ที่ถึงปลายทางอย่างนุ่มนวล
โดยไม่ต้องเร่ง
และไม่ต้องกลัว
💙 เพราะในท้ายที่สุด
ชีวิตที่ดี
อาจไม่ใช่ชีวิตที่ยาวที่สุด
แต่คือชีวิตที่เราได้เลือกเอง
และได้ใช้มัน
“อย่างเต็มที่” จริง ๆ
💬 แล้วคุณล่ะ…
ถ้าวันหนึ่งคุณรู้ว่า
เวลาของคุณ “มีจำกัด”
คุณอยากใช้มันไปกับอะไรที่สุด?
ลองเล่าให้เราฟังได้นะครับ
#เยือนเย็น
#เยือนเย็นวิสาหกิจเพื่อสังคม
#การดูแลประคับประคอง
#palliativecare
#AdvanceCarePlan
#ตายดีที่บ้าน
#ตายดีที่ปรารถนา
#dyinginplace
#dyinginpeace
#อยู่สบายตายสงบ
#จากไปอย่างงดงาม
#ดูแลวาระท้าย
#ชีวิตและความตาย