“หลายครั้งผู้ป่วยจะบอกผมว่า เขาไม่กลัวตาย แต่กลัวทรมานมากกว่า และโรงพยาบาลก็มีเงื่อนไขเต็มไปหมด ไหนจะเรื่องการเดินทาง รอคิวพบหมอเป็นชั่วโมง และความไม่สะดวกสบายต่างๆ บางเคสจากเดินเหินปกติ แต่พอนอนโรงพยาบาลติดกันหลายวัน กลับบ้านมาเป็นคนติดเตียงไปเลยก็มี กลายเป็นว่าการอยู่โรงพยาบาลนี่แหละคือความทุกข์ทรมานที่สุดของผู้ป่วยระยะสุดท้าย ซึ่งไม่ใช่คุณภาพชีวิตที่ดีเลย”